BESNİLİ ANALAR…
Onları tüm yaşamları süresince, büyük seviyede seçme şansları olmadan yaptıkları evliliklerini rahat bir halde sürdürme çabası içinde görürüz. Kendilerine özgü
tesettür anlayışı olan, siyah izarlarının içindeki bembeyaz tülbentleri, sanki kalplerinin temizliğini haykırır gibidir. En öfkeli anlarında bile sevdiklerine, bilhassa evlatlarına karşı ”Ömürlü olasıca” ”İşi ras gelesice” ”Sakalı ağarasıca” vb. benzer şekilde yakarma kokan bedduaları ruh hallerinin apaçık bir göstergesi değil midir? Kalabalık aile ortamı içinde sevgi ve saygının temel taşları hep onlar olmuşlardır.

Eşlerine olan bağlılıkları yaşamlarının her aşamasında kendini göstermiştir. Öğlenleri sefer tası içinde, dükkana gidecek yemeğin lezzeti, temizliği ve zamanı hep en ön planda olmuştur. Günün onca yorgunluğuna karşın, ne süre yattıklarını ve ne süre kalktıklarını göreniniz olmamıştır. Aile ekonomisine katkı, bazan gölge bir duvar dibinde Haşıl sararken, bazende güneşte kuruyan ipliklerin yanında dirseklerine kadar boyalı elleri ile kendini göstermiştir.

Onları Bağ evlerine göç esnasında mağara önünde kilim yıkamaları ile ve bağ evleri suvandığında eteğinin ucunu beline kadar çekip iş şalvarının içine doldurup, başındaki tülbentini daha bir özgürce başına cörüklemiş, yüzlerindeki benek benek çarpı lekeleri ile hep anımsayacağız. Günümüz ortamının koşullarından olsa gerek, bu benzer şekilde hasletleri tümden unutmasak da, büyük seviyede yitirdiğimiz bir gerçek, Onları yaşamları süresince ne kadar başımız üstünde esir da Kelaynak kuşları bile onlardan talihli diye düşünüyor ve tüm gerek yaşayan gerekse hayata veda eden (Aşatma Teyzelerim) Besnili anaların ellerinden öpüyorum